లింగవిబేధాలు

లింగవిబేధాలు...

ఒకాయన : నీ పేరేంటమ్మా?
నేను : నా పేరు శిరి.
ఒకాయన : ఏం క్లాసు?
నేను : ఎప్పుడు?
ఒకాయన : ఇప్పుడే... ఏం చదువుతున్నావు?
నేను : అన్నీనూ.
ఒకాయన : అంటే?
నేను : తెలుగు, సైన్సు, సోషల్, బయాలజీ, మేథ్సు అన్నీనూ.
ఒకాయన : హ హ హ. ఆది కాదు. ఏ తరగతీ అని.
నేన : ఓ అదా... 4వ తరగతి ఎ -సెక్షన్. బాల భాను విద్యాలయం పబ్లిక్ స్కూల్. విశాఖపట్నం.

**
ముందు తెలుగు క్లాసు.

"మనకి మూడు లింగాలు ఉంటాయి.
స్త్రీ, పురుష, నపుంసక లింగాలు." అని మా తెలుగు టీచర్ నాజ్మ బేగం చెప్పారు.
అదే చెత్తో వాడవలసిన ప్రత్యాయాలు కూడా చెప్పారు.
దేన్ని ఎలా సంబోధించాలో తెలిసిన ఆనందంలో స్త్రీ పురుష బేధాలను అదే లింగాలను అన్వయం చేస్కోడం మొదలుపెట్టాను.

తరువాత బయాలజీ క్లాసు.

"మొక్కలు-పువ్వులు. పువ్వులే కాయలవుతాయి. ఆ కాయలే పళ్ళవుతాయి ".

తరువాత సైన్సు క్లాసు.
"వృక్షాలకు కూడా ప్రాణము ఉండునని జె.సి.బోసు కనిపెట్టెను".

**టింగ్ డింగ్. టింగ్ డింగ్. టింగ్ డింగ్.**

ఇంటికి వెళ్ళి, అమ్మ ఇచ్చిన పాలను గ్లాసు కింద జార్చకుండా తాగేసి, మీసాలు తుడుచుకున్నాను.
అమ్మ: 'ఇవాళ స్కూల్లో ఏం ఏం నేర్పించారు శిరీ?'
నేను: అమ్మా.. ఇవాళా.. చాలా చెప్పారమ్మా...
"చెట్లకు కూడా ప్రాణం ఉంటుందని, వాటికి కూడా పిల్లలుంటాయని, వాటికి కూడా లింగబేధాలుంటాయని.. ఇంకా..."
అని అని అనుకుంటూ ఎవేవో మాట్లాడుతున్న కూతురిని ఒక సారి ముద్దు పెట్టుకుని, శిరీ ఉప్మా తిందువు రా అని పిలిచింది మా అమ్మ.

ఉప్మా లో వచ్చిన ఆనియన్ ని చూసి, అమ్మా.. ఇది మొగదా, ఆడదా అని అడిగాను.
ఏవిటే వాగుతున్నావు? తినూ అని చిన్నగా ఖసిరి, నవ్వుకుంది.
అమ్మా మరి, ఈ ఎర్రగా ఉన్నదాన్ని ఎమనాలి? అని అడిగాను.
కొత్తగా అడుగుతావేంటే? టమాటీ అంటారు. పిచ్చి పిల్లా అని మళ్ళీ వంటింట్లోకి వెళిపోయింది.

నా బుర్రలో తిరుగుతున్న సుడిగుండాలు మొదలైన అనుమానాలను అలాగే కంటిన్యూ చేస్తూ, ఉప్మాలో వచ్చిన మిరపకాయ మిరపకాయి లను పక్కన పెట్టి, టమాటి, టమాటాలను కలుపుకుని ఉల్లిపాయ, ఉల్లిపాయి లను, ఇంకా ఉన్న జంటలను కిందా మీదా చూసి, స్త్రీ అయ్యుంటుందా, పురుషుడయ్యుంటుందా అని అనుకుంటూ తింటున్నాను...

మా అమ్మ పేరు లక్ష్మీ.
మా పెద్దమ్మ పేరు సత్యవతీ.
మా అత్త పేరు పద్మావతీ.
నా పేరు శిరీ.
మా నాన్నగారి పేరు గోపాల కృష్ణ.
మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళింట్లో పని చేసేవాడి పేరు వీరయ్య.
అంటే... స్త్రీ లింగం ఐతే, "ఈ" తో ఆపాలి పుల్లింగం ఐతే, "ఆ" తో ఆపాలన్నమాట...!!

**
అమ్మా... ఇవాళ రాత్రికి ఏం కూర చేసావమ్మా?
ఇవాళ బెండకాయి. నీకిష్టం కదా అని... తింటావు కదా?

అది కాదమ్మా... అది బెండకాయి అని నీకెలా తెలుసు? బెండకాయ ఐనా అవ్వొచ్చు కదా? ఎలా పోల్చుకుంటారు?
నా బాధని అర్థం చేస్కున్న మా అమ్మ నాకు తెలిసొచ్చేలా - తెలుగు తెలుగు లాగా, సైన్సు సైన్సు లాగా, సోషల్ సోషల్ లాగా చదవమని నా చెవులు మెలేసి ఉచితమైన సలహా చెప్పింది. :)
గదిలోకి వెళ్ళి నడుం వాల్చబోతూ చెవులు ఎరుపెక్కినా, ఊడిపోయినా, ఈ సంగతేంటో కనుక్కుందాం అనుకునే సమయానికి మళ్ళీ అమ్మ కేక వేసింది.
"శిరీ... శిరీ... "
"ఆ వచ్చె... "
(భా... ఎప్పుడూ ఇంతే... సీరియస్ గా అలోచిస్తూ ఉంటేనే అమ్మకి అన్నీ గుర్తొస్తాయి కాబోలు...
క్యాబేజీ - అన్నీ స్త్రీలే.
దుంపలు - అన్నీ పురుషులే.
పూరీలు - అన్నీ స్త్రీలే.
వంకాయీ వంకాయా... వంకాయీ వంకాయా... అమ్మ్... )
"ఆం... ఏంటమ్మా?"
"ఏవీ లేదే... సుగుణా ఆంటీ వచ్చారు. పాపం నీకు ఇష్టమని స్వీట్ తీస్కొచ్చారు. ఇంద. తిను."

"సచ్చానురా దేవుడా... ఉన్న అనుమానాలే తీరలేదు. అప్పుడే ఇంకో సుగుణా ఆంటీ నా...? ఇప్పుడు 'స్వీట్' స్త్రీ లింగమూ కాదూ... పుల్లింగమూ కాదూ... ఇంకేవిటయ్యుంటుంది చెప్మా??"
యెస్స్స్... నాజ్మా బేగం టీచర్ చెప్పారు కదూ.. నపుంసక లింగమొకటుంటుందని... ఇదే అయ్యుంటుంది కాబోలు.
వెంటనే లాక్కున్నస్వీట్ ని, కొంచెం లాగించి, 'బాగుంది అనాలో బాగున్నాడు అనాలో తెలియక "సుగుణా ఆంటీ... స్వీట్ బాగు బాగు అని అన్నాను...!!"
నా కంఫ్యూషన్ ని సర్కాసం గా అర్థం చేస్కున్న మా అమ్మ ఒక రకంగానూ, అర్థం చేస్కోని సుగుణ ఆంటీ మరో రకంగానూ వికటాట్ట హాసం చేసి, నన్ను పదే పదే ముద్దులాడారు.