one day on the week:
మంగళవారం పని ముగించుకుని, next day, అనగా బుధవారం శెలవు తీసుకుందామని decide అయిన కార్తీక్, ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడు.
వాళ్ళ ఆవిడ, "ఎవండీ... ఎవరెవరో తలుపు తడుతుంటారు, కాల్స్ చేస్తుంటారు. "don't respond much. have a nice day. I would suggest ya to go out. believe me. that's much more better" అంటుంది.
లేదు. 'am happy"..' అనుకుని, బుధవారం అవగానే, లేచి, మిసెస్ కార్తీక్ ని ఆఫీస్ కి పంపించి, ఇంట్లో స్పెండ్ చేద్దామనుకుంటాడు. టైం సరిపోతే, రాత్రి తను వచ్చేసరికీ వంట చేసి, సర్ప్రైజ్ కూడా ఇద్దామనుకుంటాడు.
కాఫీ తెచ్చుకుని, సోఫా లో కూర్చుని రెమోట్ తో T.V. ఆన్ చేసాడు.
'టింగ్...టోంగ్'
ఎవరో వచ్చారు...
"సార్... వి ఆర్ ఫ్రం సువర్ణ భూమి... మా Ad చూసే ఉంటారు. ఎస్.పీ.బీ, కె.విశ్వనాథ్ వస్తారు కదా... అదే... రియల్ ఎస్టేట్ సార్... ఈ నెల 30th లోపు బుక్ చేస్కుంటే 80,000 డిస్కౌంట్ లభిస్తుంది సార్..." అని ఒక పుస్తకం, పెన్ను చేత పుచ్చుకుని మిస్టర్ డీసెంట్ లా ఒకడు తలుపు తట్టాడు.
'అవసరం లేదయ్యా... నాట్ ఇంట్రెస్టెడ్"
"సరే... పోనీ మీ ఫోన్ నంబర్ అయినా ఇవ్వండి సార్..."
"ఎందుకు...?? నాకు ఇంక అలా sms లు పంపించడానికేనా...??"
"హ హ... అవును సార్. కానీ, లేటెస్ట్ ఆఫర్స్ తెలుస్తాయి కదా సార్..."
"నో థాంక్స్."
<< door shut...>>
చల్లారిపోయిన కాఫీ ని ఒక చేత్తో నిళ్ళు తాగినట్టు తాగి, ఇంకో చేత్తో రిమోట్ చేత పుచ్చుకుని రెండు బటన్లు నొక్కాడు.
చానెల్ : 28
"అర్రే... ఇవాళ బ్రజిల్ ఆర్జెంటినా సాకర్ మ్యాచ్ ఉంది కదా... చ... ఇలా మర్చిపోయానేంటీ...?? " అనుకుని, 25నిముషాల మ్యాచ్ అయిపోయిన తరువాత కంటిన్యూ చేస్తున్నాడు కార్తీక్.
టైం అప్పుడు పదకొండు గంటలయింది. పుసుక్కున కరంట్ పొయింది... "ఫ్రీక్" అని ఎదురుగా ఉన్న గోడ గడియారం సెకండ్ ముల్లు, మినట్స్ ముల్లు సరిగ్గా పని చేస్తున్నాయా లేదా అని చూస్తున్నాడు. హవర్ ముల్లు పని చేస్తోందో లేదో తెలిసే టైం కి కుసుప్ప్ అని పోయిన కరంట్ వచ్చేసింది.
ఆర్జెంటినా ఆఖరి 25నిమిషాలు ఫినిష్ చేసాడు.
టైం అప్పుడు 12.00 అయింది. ఒకటి నుంచి తొంభై తొమ్మిది వరకు ప్రత్తి చానెల్స్ లో కూడా ఒకటే ప్రోగ్రాం. వంట-వార్పు, ఘుమఘుమలు, మా ఓర్లో మీ వంట-మీ ఓర్లో మా పెంట వంటి అధునాతన ప్రోగ్రాంస్ చూడలేక, వందవ చానెల్ పెడితే, మంతెన సత్యనారాయణ గారి అజీర్తి వాస్తవాలు వస్తున్నాయి.
పాపం బ్రేక్ఫాస్ట్ కూడా చెయ్యని కార్తీక్ కి ఆ ప్రోగ్రాంస్ అనవసరం అనిపించి, T.V. ఆపేసి, కాసేపు పేపర్ తిరగేద్దామనుకున్నాడు.
పేజి 1 నుంచీ పేజి 18 వరకు ఒకే వార్త కన్సిస్టెంట్ గా కలర్ఫుల్గా కనిపించింది. 'ఓబిచ్యూరీ'. ఒక లుక్కు పారేసి, 'అబ్బా... ఎవడ్రా బాబూ... ఇంకేవీ దొరకనట్టు... ' అని చిరాకు పడినా ఉపయోగం లేదని గ్రహించి, కాసేపు నిద్రపోదాం అనుకుంటాడు. గుర్ర్ ర్ర్ ర్ర్ అని ఎదో చప్పుడు వస్తూనే ఉంది. ఎంటా అని కనుక్కుంటే తెలిసింది... పక్కన కొత్తగా కట్టే apartmentకి బోర్ త్రవ్వుతున్నారూ అని...
వెధవది... ఇవాళే వాడు ముహూర్తం పెట్టుకోవాలా అని తిట్టుకుని, చెవ్వుల్లో దూదులు పెట్టుకున్నాడు. రెండు తలగడాలలో మొహాన్ని గట్టిగా కప్పుకున్నాడు. ఇంకొంచం ఉంటే ఊపిరి ఆడడం మానేస్తుంది తప్ప చప్పుడు వినపడక మానదు, ఆ పేపర్ లో అమాంతం నా ఫోటో ఎందుకులే అని అనుకుని, దేవుడా ఒక్క 5 నిముషాలు అయినా ఆపించు స్వామీ అని ఆ మంచం మీదే పొర్లు దండాలు పెట్టి, కళ్ళ రెప్పలతో పాటు, చెవుల మూతలు కూడా ఇచ్చి ఉండాల్సింది అని design engineer style లో requirement specification ni enhance చేస్తున్నాడు పాపం కార్తీక్... :) ఈ రోజుకి ఆఫీసులో చేయాల్సిన పని ఇంట్లోనే పూర్తి చేసాడు కార్తీక్.
చెవుల్లో దూదులు పెట్టుకున్న కారణం చేత కాబోలు చాలా గట్టిగా దేవుడిని వేడుకోవడం వలన... తక్షణం అనుగ్రహించాడు దేవుడు...
సౌండ్ ఆగింది. సరే ఎదో తినాలి కదా అనుకున్నాడు. మిసెస్ కార్తీక్ వండిన విందు హాయిగా తిన్నాడు.
టీ.వీ. లో జెమిని, ఈ టివీ, మా టీవీ సీరియల్స్ చూస్తుండగా...
మళ్ళీ 'టింగ్...టోంగ్'
'హల్లో అండీ... నేను 402 లో ఉంటున్నా... ఇవాళ మీరు ఇంట్లోనే ఉన్నారా...?' -ఆవిడ
'ఒహో... ఒకే...యా... యెస్స్ ' - కార్తీక్
'మరేం లేదు. పక్కనే ఒక షాప్ లో కొన్ని సామాలు కొనాలి. మా పాప పడుకుంది. మీరు ఒక్క 10మినట్స్ చూస్కుంటే చాలు. నేను వచ్చెస్తా... ప్లీజ్ ప్లీజ్' అని వేడుకుంది ఆవిడ.
నో అందామంటే చంటి పిల్ల... మనసు రాక, సరే అన్నాడు...కార్తీక్
ఇలా వెళ్ళిందో లెదో, చంటిది లేచి, రక రకాల రాగాలు ఆలాపించడం మొదలెట్టింది. పాపం కార్తీక్ కా అలవాటు లేదాయే...
గతంలో చూసిన 'bad parenting' మెయిల్స్ గుర్తు తెచ్చుకుని, ఇలా చెయ్యకూడదు అని తెలుసుకుని, తనకి తోచిన విధంగా బుజ్జగిస్తున్నాడు కార్తీక్.
10నిమిషాలయి గంటన్నర కూడా ఐంది. వాళ్ళ అమ్మ ఇంకా రాదూ... ఫోన్ చేద్దామంటే మొట్టమొదటి సారిగా చూస్తున్నా 'lady' ని ఎలా అడిగెస్తాం అని మొహమాటం అడ్డొచ్చింది. గత్యంతరం లేక, వెయిట్ చేస్తున్నాడు.
ఇంట్లో, ఎదో మూల ఉన్న షో కేస్ మూలన ఉన్న చిన్న చిన్న ఏనుగు, పిల్లి, కుందేలు బొమ్మలు చూపించి, పులి వేషాలు వేసి, గుమ్మాడి ఎక్కించుకుని, పాలు తాగించి, బిస్కెట్ తినిపించీ... నిద్ర పుచ్చటానికి, 'please forgive me..' 'welcome to the hotel california' వంటి, తనకొచ్చిన english లాలి పాటలు పాడి, నిద్ర పుచ్చాడు కార్తీక్. అప్పుడు వాళ్ళ అమ్మ వచ్చి, మళ్ళీ "హల్లో అండీ... నేను 402 లో ఉంటున్నా... మా పాపా..." అంది...
"కళ్ళల్లోంచి కారిన నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ, మూడు గంటల దత్త పుత్రికను అప్పగిస్తూ, జాగ్రత్తలు చెప్పి, మళ్ళీ తలుపు మూసుకుంటాడు.
నడుం పట్టేసింది. మళ్ళీ 'టింగ్...టోంగ్'...
అబ్బా.. మళ్ళీ ఎవడ్రా.. అని చిరాకు మొహం పెట్టి..'ప్చ్...' అని తలుపు తీస్తే, అది సంధ్య...
"guess you had a bad day home" అని అంటుంది.
నువ్వు నన్ను ఎంత బాగా అర్థం చేసుకుంటావే అని దగ్గర తీసుకుని, తన 'bad day' గురించి చెప్తాడు, తన భార్య అయిన సంధ్య తో...
హ హ హ... అనగనగా ఒక రోజు... చాలా బాగుంది.
అందుకే.. ఉత్తి పుణ్యానికి ఇలా పనులు మానేయకు... కావాలంటే, మీ ఊరు వెళ్ళు అని చెఫ్ఫాను కదా... అంది.
నిస్సహాయుడయిన కర్తీక్... అన్నట్టు 402 లో పాపాయి ఎలా ఉందో ఎమో... వాళ్ళ అమ్మ బొత్తిగా పట్టించుకోదూ... కళ్యాణి లో వాళ్ళ పిన్ని కూడా అంతే...రేపేమవుతుందో మధుమాలిని ఇంకా ఇంటికి రాలేదు తెలుసా...అని అలోచనల్లో పడతాడు కార్తీక్...
ఇది చూసి ఆశ్చర్యంలో పడిన సంధ్య, కార్తీక్ ని ఒక్క ఉరుము కుదిపి, 'ఇవాళ dinner బైట చేద్దాం' అని కార్తీక్ ని మాములు మనిషిని చేస్తుంది.
మళ్ళీ తెల్లారిన తరువాత, 'ఏం కార్తీక్... ఇవాళ కూడా లీవ్ తీసుకుంటావా..?' అని వెటకారాలు అడిన సంధ్య తో కార్తీక్ అంటాడు...
"పొరపాటున కూడా ఇలా ఇంట్లో ఖాళీగా కూర్చోకూడదు. ఉన్న తెలివి కూడా పోయి, సీరియల్ charactersఅవుతాము" అని అనగనగా ఆ రోజుని అప్పుడప్పుదు తలుచుకుని నవ్వుకుంటారు... :)
మీరేమంటారు...?? right or wrong??
-శిరీష
